Προτιμότερη η απολύτως επεξεργασμένη φωτογραφία ή η ελαφρώς βελτιωμένη?

Πέρα από το crop που το θεωρώ απαραίτητο εργαλείο, προτιμώ να διορθώνω λάθη (όταν τα βλέπω). Δεν είμαι fan της έντονης επεξεργασίας.

Έχω μια σαφέστατη απάντηση: "Και τα δύο!". Και εξηγούμαι: Υπάρχουν φωτογραφίες που τραβάω επειδή θέλω να καταγράψω κάτι όσο γίνεται πιο πιστά (μέσα μου τις ονομάζω "φωτογραφίες τεκμηρίωσης"). Σε αυτές συνήθως δεν κάνω τίποτε περισσότερο από crop (κυρίως εάν πρόκειται να τυπωθούν).

Υπάρχουν όμως και στιγμές που βλέπω κάτι και ήδη έχω στο μυαλό μου, τι θα ήθελα να κάνω με αυτό το "κάτι". Τότε φωτογραφίζω με στόχο να επεξεργαστώ αργότερα τη φωτογραφία.

Πάντως, ένας φίλος που διδάσκει φωτογραφία, μου είπε το εξής σοφό: Δεν υπάρχει "αληθινή" φωτογραφία. Από τη στιγμή που επιλέγεις μια γωνία, ένα κάδρο, ένα φωτισμό, μια λεπτομέρεια, έχεις ήδη αλλάξει την "αλήθεια". Δεν είσαι παρατηρητής της εικόνας που θα δείξεις αργότερα σε κάποιον άλλο, είσαι δημιουργός της.

Πολύ καλή ατάκα , να συμπληρώσω απλώς ότι δεν επεμβαίνει μόνο ο φωτογράφος με τη ματιά του αλλά και η ίδια μηχανή (αισθητήρας, αλγόριθμος συμπίεσης, φακός κ.λπ.) Ακόμα και δύο ίδιες μηχανές μεταξύ τους δεν θα τραβήξουν την ίδια ακριβώς φωτογραφία, πόσο μάλλον δύο μηχανές που προέρχονται από διαφορετικούς κατασκευαστές.

Μία από τις φωτογραφίες μου στο Flickr που τράβηξαν πολλά views και θετικά σχόλια δεν ήταν καν απολύτως δική μου καθώς χρησιμοποίησα τις φωτογραφίες που τράβηξαν δύο ακόμα φίλοι για να τη συνθέσω.

Αυτή η φωτογραφία είναι τραβηγμένη μέρα μεσημέρι με μια Canon, εκτός από τον ήλιο που είναι τραβηγμένος με μία Pentax και το γλάρο που τον τράβηξα εγώ με την αγαπημένη μου A350 .

Εμένα όμως μου αρέσει περισσότερο αυτή, που δεν έχει περάσει καν από Photoshop

Βασικά εγώ προτιμώ τις μη επεξεργασμένες φωτογραφίες. Αν κάποιος έχει μάτι το αποδεικνύει κατά την λήψη. Παρόλα αυτά επειδή υπάρχουν πάρα πολύ αστάθμητοι παράγοντες, όταν τραβάς μια φωτογραφία, που δεν μπορείς να τους λάβεις υπόψη σου είτε γιατί θέλεις να πιάσεις τη ενσταντανέ φωτογραφία είτε γιατί δε πέρασε καν από το μυαλό σου, η χρήση επεξεργασίας της εικόνας είναι αρκετές φορές επιβεβλημένη. Βέβαια όσο λιγότερο τόσο καλύτερα.

Για κάποιον που επιμένει να φωτογραφίζει με φιλμ, η επεξεργασία της εικόνας είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη. Με τις ψηφιακές μπορείς να παίξεις εύκολα και σίγουρα μπορείς εύκολα να φτάσεις σε ακρότητες. Καταλήγω στην άποψη ότι το θέμα της επεξεργασίας ή μη είναι εντελώς προσωπικό .

Η φωτογραφία είναι παιχνίδι και ως τέτοιο θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε όσοι από εμάς δεν είμαστε επαγγελματίες.

Συμφωνώ ότι είναι παιχνίδι και παρόλο που είμαι πολύ φρέσκος στην DP (δε ήθελα πεισματικά να αφήσω την ποιότητα και την αίγλη του film) ακόμα είμαι σταθερός στην άποψη μου περί επεξεργασίας. (Να δω γα πόσο)
Ούτε crop δεν θέλω να κάνω. Μόνο τώρα μέχρι να μάθω το άτιμο το WB (Δεν υπήρχε αυτό το μαραφέτι στην εποχή μου #@*%&@!$) κάνω τονικές διορθώσεις όπου δεν μπορώ να κάτσω να αλλάξω ρύθμιση και να ξανατραβήξω.

Σε αυτήν την περίπτωση τραβάς RAW και το ξεχνάς το WB

Την ανοίγεις στο Photoshop και επιλέγεις εκεί τι θέλεις.

Ρε παιδιά, raw δοκίμασα να τραβήξω, όμως δεν μπόρεσα να το ανοίξω μετά...μου έβγαινε τύπου thumbnail και με το Photoshop δεν είχα κάποια τύχη.... Πείτε μου τι κάνω λάθος...!

Καλησπέρα Δώρα,
Θα πρέπει να κάνεις update στο Photoshop για να υποστηρίξει τα τελευταία raw αρχεία ή να χρησιμοποιήσεις το πρόγραμμα της Nikon για αυτή τη δουλειά...

Πόσο μ'αρέσει να συζητάω γι'αυτό το θέμα δεν φαντάζεστε...

Αρχικά συμφώνησα με τον φίλο του/της wandering star: Αληθινή φωτογραφία δεν υπάρχει.

Όμως, μήπως φωτογραφία και αλήθεια είναι εκ φύσεως αντίθετα πράγματα; Μήπως τελικά δεν υπάρχει "αλήθεια" όταν μιλάμε για κάτι που βλέπουμε;

Θα 'χε πολύ ενδιαφέρον να κάνουμε ένα πείραμα: Να ποστάρουμε φωτογραφίες και ο καθένας να γράφει τι βλέπει. Η πρώτη φωτό που πόσταρε ο Χαράλαμπος, για παράδειγμα, τί δείχνει, τί αισθήματα σας προκαλεί; Κάποιος μπορεί να πει "ηρεμία". Άλλος "ελευθερία". Καθένας θα τραβήξει την φωτογραφία θέλοντας να "δείξει" αυτό που αισθάνεται.

Η παρακάτω, δικιά μου, τί σας προκαλεί;

Την τράβηξα αποκλειστικά για έναν φίλο που τρέφει μια απίστευτη αγάπη για φωτογραφίες με δέντρα "στη μέση του πουθενά" και που εκείνη την περίοδο δεν ήταν στα καλύτερά του. Την τράβηξα έχοντας στο μυαλό μου το συναίσθημα της μοναξιάς. Αυτή ήταν η αλήθεια μου. Κάποιος άλλος, ακριβώς δίπλα μου ίσως, μπορεί να την τράβαγε και να σκεφτόνταν το μαράζωμα. Αυτό δε σημαίνει ότι κάποια από τις δύο φωτογραφίες δεν είναι αληθινή. Καθεμιά έχει την δικιά της αλήθεια.

(Συγγνώμη για το σεντόνι, με πιάνουν που και που κάτι τέτοιες κρίσεις πολυλογίας! )

Πόσο δίκιο έχεις! Βλέποντας τη φωτογραφία και πριν διαβάσω ό,τι έγραψες από κάτω, το πρώτο που "είδα" ήταν το παιχνίδι του φωτός με τη σκιά.

Πολλά mb αυτο το raw και απο photoshop δεν τα πάω και πολύ καλά αλλά θα το δοκιμάσω. (Αν και δεν ξέρω πως... τεσπα...)
Δλδ το raw επειδή έχει όλες τις πληροφορίες στο photoshop τις διαχειριζόμαστε όπως θέλουμε?

Εμένα SebKom εκτός απο χιονίστρες μου φέρνει ετσι μια στεναχώρια...

Χριστούγεννα του '04 την τράβηξα, δηλαδή κάτι λιγότερο από 5 χρόνια, και ποτέ δεν είχα "προσέξει" το παιχνίδι αυτό που λες. Ίσως το καλύτερο παράδειγμα για να τεκμηριώσω την άποψή μου (ειρωνία, έγραψα σεντόνι εγώ και εσύ μια γραμμή μόνο ).

@ diablo: Κάποιες φωτό δεν έχουν...πολλές αλήθειες, σίγουρα. Αυτό που λέω είναι ότι αυτές (οι αλήθειες) βρίσκονται σ'αυτό που βλέπουμε. Αυτό που φωτογραφίζουμε είναι, νομίζω, μια αλήθεια μόνο (άσχετα που κάποιοι ίσως βλέπουν κάποια άλλη)

Κάθε φωτογραφία έχει διαφορετικό νόημα (αλήθεια) για τον κάθε ένα που την βλέπει πέρα του αληθοφανούς. Οτι στην δικιά σου φωτογραφία π.χ. είναι μέρα και έχει χιόνι. Αλλά εδώ λέμε για συναίσθημα και όχι για απλή απεικόνιση.

Προσπάθησα να βγάλω άκρη με αναβαθμίσεις κλπ, αλλά τζίφος... Back to the .jpg roots!!! Τελικά, αρκεί να τραβάει...

Ελάτε τώρα, είναι σαν να μου λέτε ότι προτιμάτε το ψηφιακό zoom από το οπτικό.

Σταματάω τη συζήτηση όμως εδώ, τα μπερδέψαμε λίγο, θα επανέλθω με νέο post στο forum.

Κατά βάθος, και εγώ πιστεύω ότι μια καλή φωτογραφία χρειάζεται ελάχιστη επεξεργασία (ανάλογη με αυτή που μπορεί να γίνει σε ένα σκοτεινό θάλομο). Παρ΄όλα αυτά έχω κολήσει με τα textures...Προφανώς είτε γιατί δεν έχω πια σκοτεινό θάλομο οπότε έχω στερηθεί τη μαγία του (η στιγμή που εμφανίζεται η φωτογραφία στο χαρτί είναι μοναδική) και το photoshop αποτελεί ένα πρώτης τάξεως υπόκατάστατο είτε γιατί λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά. Έτσι και αλλιώς σημασία σε ένα χόμπυ έχει να τη βρίσκει κανείς.. Αν τα αποτελέσματα αρέσουν και σε κάποιους άλλους, τότε ακόμα καλύτερα.

Πέρασε καιρός από τότε που έκανα το πρώτο post για το συγκεκριμένο θέμα...και μέσα σε αυτό το διάστημα έχω αλλάξει 500 απόψεις, γιατί όλο και δοκιμάζω περισσότερα πράγματα...

Τελικά κατέληξα: φωτογραφία είναι για μένα το αποτέλεσμα είτε έχει τραβηχθεί με το μάτι μόνο, είτε έχει κάτσει κάποιος μερόνυχτα στον υπολογιστή του...Στο τέλος, η αισθητική του καθενός που αποτυπώνεται μέσα από το θέμα του δεν έιναι αυτό που προβάλεται? Ας πούμε στα τελ. μου πορτραίτα, αυτό με τη γούνα είναι επεξεργασμένο τρεις ώρες στο photoshop! Τα αλλα είναι όπως τραβήχθηκαν σχεδόν, παρά μόνο λίγα μαγικά αγγιγματάκι διάρκειας 5λεπτου! Δεν ξέρω τελικά τι μετράει...

Σίγουρα δίνω βάση στη γενική εικόνα...κι όχι στο πώς προέκυψε αυτή!

Είναι σαν τον ποιητή....είτε έχει γράψει την τέχνη του κάτω από αρρωστημένο πιώμα, είτε από ότι άλλο του κατέβει να κάνει, το ποιήμα είναι που μετράει στο τέλος...

Μήπως είναι έτσι και με τη φωτογραφία? (όπου πιώμα το photoshop! )

εγώ πιστεύω πως σε κάποιες αν χρειάζεται να επεξεργαστούν θα επεξεργαστούν και σε αυτές που δεν χρειάζεται απλός θα την βάλεις στην άκρη