Μια εκδρομη στο απαγορευμενο Πιπερι Αλοννησου.

Το νησί Πιπέρι μαζί με άλλα 6 νησάκια (Περιστέρα, Σκατζουρα, Κυρα Παναγιά, Γιούρα, Ψαθούρα, Δυο αδερφοί) και η θαλάσσια περιοχή γύρω του αποτελούν τον πυρήνα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου.

Ταυτόχρονα είναι και το πλέον δυσπρόσιτο νησί αφού δεν έχει κανένα προστατευμένο όρμο για να πλησιάσει καΐκι. Απόκρημνα βράχια κατεβαίνουν κάθετα στη θάλασσα απ'όλες τις μεριές του.Το βραχονήσι αυτό έχει έκταση 7 τ.χλμ. και ύψος κορυφών από 274 μέχρι 352μ. Ανήκει στη ζώνη Α του πάρκου που σημαίνει πολλές απαγορεύσεις στη πρόσβαση ,στο ψάρεμα κ.λπ. Συγκεκριμένα το Πιπέρι μπορείς να το πλησιάσεις σε μια απόσταση ως 3 ναυτικά μίλια. Αφού λοιπόν με μεγάλη δυσκολία δόθηκε άδεια από το φορέα διαχείρισης του θαλάσσιου πάρκου και τον ιδιοκτήτη του νησιού (το Πιπέρι είναι ιδιωτικο) οργανώθηκε εκδρομή με σκοπό να γίνει λειτουργία στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής που χτίστηκε το 1943.

Η εκδρομή για 50 Αλοννησιωτες ξεκινησε στις 5 το πρωι απ'το λιμάνι, με ενα ωραιο δικαταρτο, το Πλανήτης. Η εν πλω διαδρομή είχε διάρκεια 2.30 ώρες και μας χάρισε υπέροχες στιγμές αφού ζήσαμε λεπτό-λεπτό μια ξεχωριστή ανατολή. Δεν φανταζόμουν όμως ποτέ πως θα μπορούσα να σκαρφαλώνω επί 1 ώρα σε ένα τόσο απόκρημνο τόπο μέχρι να φτάσουμε στο εκκλησάκι που βρίσκεται, που αλλού, στο ψηλότερο σημείο του νησιού! Δοκιμάστηκαν οι αντοχές όλων μας, όμως όταν φτάσαμε, όλοι είχαμε μια βαθιά ικανοποίηση που τα είχαμε καταφέρει. Έγινε η λειτουργία με κατάνυξη και βεβαίως δεν έχασα την ευκαιρία να καταγράψω ότι μπόρεσα με τη μηχανή μου για να σας το μεταφέρων εδώ .

Στην επιστροφή όλοι σχεδόν αγχωθήκαμε γιατί έπρεπε να κατέβουμε από τον ίδιο ακριβώς -δύσκολο- μονοπάτι. Στη διαδρομή ένα τμήμα της παρέας έχασε το δρόμο αλλά τελικά καταφέραμε όλοι να βρεθούμε πάνω στον Πλανήτη που μας περίμενε υπομονετικά για να μας γυρίσει πίσω στην Αλόννησο γεμάτους από μια εξαιρετική εμπειρία και κατάκοπους.
Το έβλεπα όμως στα μάτια όλων το ίδιο συναίσθημα που είχα και εγώ. ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΜΕ ΕΝΑ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΒΑΣΗ. Καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία, οι ντόπιο νοιώθουμε ότι μας κλέβει κάτι δικό μας η απαγόρευση.

Ελπίζω να σας αρέσουν οι φωτογραφίες, ελπίζω την επόμενη φορά να κάνουμε μαζί τη βόλτα στο Πιπέρι της Αλοννήσου.