Φωτογραφίζοντας στη Μόσχα με την Sony A850

Στη δουλειά μου μέχρι τώρα είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω σε πολλές και, μερικές φορές, ενδιαφέρουσες πόλεις. Αρκετές φορές βέβαια δεν είχα καν την ευκαιρία να δω την πόλη την οποία επισκεπτόμουν (την πρώτη φορά που πήγα Παρίσι είδα μόνο από πολύ μακριά τον πύργο του Άιφελ). Άλλη φορά χρειάστηκε να ταξιδέψω στο Seattle και να μείνω σε ένα ξενοδοχείο έξω από την πόλη για κάτι παραπάνω από μία ημέρα (έφτασα απόγευμα Σαββάτου και έφυγα πολύ πρωί Δευτέρας). Μην με παρεξηγείτε όμως, δεν παραπονιέμαι , ακόμα και έτσι λατρεύω τα ταξίδια, λατρεύω την αίσθηση των αεροδρομίων, τα duty free κ.λπ.

Έτσι όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να ταξιδέψω στη Μόσχα, προσκεκλημένος της Kaspersky για το Laptopblog.gr δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ ιδιαίτερα. Αφού κανονίστηκαν τα διαδικαστικά το σημαντικότερο άγχος μου ήταν η μηχανή που θα έπαιρνα μαζί μου. Είχα και έχω στα χέρια μου τη Sony A850 ακόμα αλλά υπήρχαν και άλλες μηχανές στην αποθήκη του Wooz.gr πέρα βέβαια από την παλιά "πιστή" Sony A350. Η Α850 είναι μεγάλη και βαριά για να την κουβαλάς μαζί σου όταν περπατάς σε μια πόλη, αφήστε που τίθεται και θέμα ασφάλειας για μια τόσο καλή και ακριβή μηχανή. Από την άλλη η A350 είναι μικρή, ελαφριά, ήξερα καλύτερα και τα "χούγια" της αλλά μου φαινόταν λίγη για ένα τέτοιο ταξίδι - όνειρο.

Η επιλογή μου να πάρω τελικά τη A850 αποδείχθηκε και καλή και κακή. Καλή, γιατί χρειάστηκε να τραβήξω βραδινές φωτογραφίες χωρίς τρίποδο και η A850 είναι ότι πρέπει για κάτι τέτοιο, κακή, γιατί μου απαγόρευσαν να πάρω τη μηχανή μαζί μου μέσα στο Κρεμλίνο εξαιτίας της μεγάλης διαμέτρου του φακού! Μην ανησυχείτε όμως, φωτογραφίες μέσα από το Κρεμλίνο τράβηξε το άλλο μέλος του Wooz.gr, που ήταν επίσης καλεσμένο στο ίδιο ταξίδι και θα τις δείτε στη gallery που θα ανεβάσει, ελπίζω σύντομα!

Λίγα λόγια για τις φωτογραφίες...
Οι πέντε πρώτες έχουν τραβηχθεί στον κεντρικό καθεδρικό ναό της Μόσχας ο οποίος είναι αφιερωμένος στο Χριστό Σωτήρα. Ο ναός ήταν ένας από τους πολλούς που γκρεμίστηκαν με διαταγή του Στάλιν (1931), στη θέση του είχε κατασκευαστεί μία ανοικτή πισίνα, και ξαναχτίστηκε μέσα στη δεκαετία του 1990. Στην τέταρτη φωτογραφία φαίνεται στο βάθος το υπουργείο εξωτερικών της Ρωσίας, ένα από τα έξι ή επτά ανάλογα κτήρια υπολείμματα της Σταλινικής περιόδου.

Στην 6η φωτογραφία φαίνεται το ποτάμι της Μόσχας παγωμένο. Η ονομασία του είναι... "το ποτάμι της Μόσχας". Προφανώς αυτός ο οποίος κλήθηκε να το ονομάσει έπασχε από έλλειψη φαντασίας

Οι υπόλοιπες φωτογραφίες μέχρι και τη 15η είναι τραβηγμένες κοντά ή μέσα στην Κόκκινη Πλατεία. Η πλατεία ονομαζόταν Κόκκινη πριν ακόμα γίνουν κόκκινα τα γύρω κτήρια και αυτό γιατί το κόκκινο, πέρα από το χρώμα, για τους Ρώσους δηλώνει και το όμορφο. Ο ναός του St. Basil (Αγ. Βασίλης) ήταν να γκρεμιστεί δύο φορές, η πρώτη από τον Ναπολέοντα όταν κατάλαβε ότι η μεταφορά του στο Παρίσι θα ήταν αδύνατη. Η βροχή όμως που έπεσε την ημέρα που είχε προγραμματιστεί η κατεδάφιση του ναού ήταν τόσο δυνατή που την έκανε... αδύνατη! Η δεύτερη φορά που ο ναός γλίτωσε ήταν την περίοδο του Στάλιν όταν κάποιος από τους διάσημους αρχιτέκτονες της εποχής έπεσε στα γόνατα μπροστά στον ισχυρό άντρα της Σοβιετικής Ένωσης ζητώντας του να μην προχωρήσει η κατεδάφιση. Ο αρχιτέκτονας το πλήρωσε με εξορία στη Σιβηρία αλλά τελικά ο ναός δεν έπεσε.

Στην πόλη θα δείτε πολλά υπολείμματα της Σταλινικής περιόδου, υπάρχει για παράδειγμα ένα μεγάλο κτήριο, κοντά στην Κόκκινη Πλατεία, εντελώς ασύμμετρο. Η ιστορία λέει ότι όταν υπέγραψε ο Στάλιν για τη κατασκευή του κανείς δεν τον ρώτησε ποιο από τα δύο προτεινόμενα σχέδια θα έπρεπε να ακολουθήσουν. Έτσι ο αρχιτέκτονας αποφάσισε να χτίσει το αριστερό μισό σύμφωνα με το ένα σχέδιο και το δεξί σύμφωνα με το άλλο. (υποθέτω ότι δεν ήταν και τόσο εύκολο, με το φόβο πάντα της εξορίας, να ρωτήσει κάποιος το Στάλιν ποιο από τα δύο σχέδια τελικά του άρεσε).

Η πρώτη από τις δύο φωτογραφίες του εμπορικού κέντρου GUM έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έχει τραβηχθεί 12:30 με 1:00 το βράδυ με τη θερμοκρασία να είναι περίπου στους -20ο C. Η βότκα και το κρασί που είχαμε πιει νωρίτερα εκείνο το βράδυ νομίζω ότι έκαναν καλύτερη δουλειά από τα ισοθερμικά, εγώ πάντως δεν κατάλαβα και πολλά . Το ότι οι φωτογραφίες έχουν βγει καλές δεν οφείλεται στο φωτογράφο! Κάποιες από τις φωτογραφίες που τράβηξα εκείνο το βράδυ τις είδα για πρώτη φορά την επόμενη ημέρα το μεσημέρι (ούτε που θυμόμουν τίποτα χαχαχα).

Οι τελευταίες φωτογραφίες είναι τραβηγμένες στο Μετρό της Μόσχας. Η Μόσχα έχει ένα καταπληκτικό δίκτυο από 200 περίπου σταθμούς. Κάθε σταθμός είναι πραγματικά ένα έργο τέχνης, κάθε σταθμός είναι διαφορετικός. Κανένας δεν μας σταμάτησε όταν φωτογραφίζαμε, δεν χρειαστήκαμε κανενός είδους άδεια.

Τελικά η Μόσχα είναι, μαζί με τη Βαρκελώνη, οι ομορφότερες πόλεις που είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ. Αντίθετα όμως με τους Καταλανούς οι Μοσχοβίτες είναι ιδιαίτερα θερμοί και πολύ υπερήφανοι για την πόλη τους (και έχουν απόλυτο δίκιο). Αν σας δοθεί η ευκαιρία να τη δείτε από κοντά μη τη χάσετε.

This work by Charalampos Konstantinidis is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Greece License.