Ψαρρά σαν άλλοτε... σαν πάντα... και παντοτινά
Ψαρά.
Μια χούφτα βράχια, με μορφές της ιστορίας ανακατεμένα,
στα αιγαιοπελαγίτικα νερά ριγμένα,
την ομορφιά στη ψυχή μου αποτυπώνετε,
με το χθες της φυλής μου με συμφιλιώνετε.
Νησί των ανέμων, της σιωπής φωνή,
από τα μάτια τα δικά σου,
δανεικό πήρε η θάλασσα το χρώμα της θωριάς σου.
Σαν στα νερά σου θα βρεθώ
κομμάτι της ψυχής σου θέλω να γενώ.
Εστω για μια στιγμή μαζί σου στο πέλαγος της ελπίδας που σε ξεδιψά θέλω να ταξιδέψω,
της ζωής μου τις πληγές για πάντα να γιατρέψω.
6 Responses to “Ψαρρά σαν άλλοτε... σαν πάντα... και παντοτινά”
Πολύ όμορφες όλες. Ναι, βλέπω

Πολύ όμορφες όλες. Ναι, βλέπω κι εγώ μια μελαγχολία, diablo. Αλλά βλέπω συγχρόνως και γαλήνη. Επίσης, βλέπω συνέχεια στη διάθεση και στο κλίμα με την προηγούμενη gallery της Flaming June για τα Ψαρρά.
Ευχαριστώ εκ βαθέων για τα

Ευχαριστώ εκ βαθέων για τα υπέροχα σχόλιά σας...
Ειναι πολυ ομορφες!Εχουν πολυ

Ειναι πολυ ομορφες!Εχουν πολυ συναισθημα!
Και πολυ γλυκο το ποιηματακι σου επισης!
Μπραβο σου! μας γλυκανες!
Έχεις επιλέξει με το φακό σου

Έχεις επιλέξει με το φακό σου όμορφα τοπία αστικά κ μή, τα οποία ειναι ανθρωποκεντρικά.Παίζοντας με το φώς κ τη σκιά,μου βγάζεις μια νοσταλγία για μια παλιά εποχή ,μια καθαρότητα και εξιδανίκευση αυτής.Οι εικόνες σου έχουν χαρακτήρα.Μπράβο.









